Η αναδάσωση 200 στρεμμάτων καθυστερεί ανησυχητικά παρά την τελεσίδικη απόφαση
Του Γιαννη Ελαφρου

Μια σύγχρονη μάχη των Τουρκοβουνίων βρίσκεται σε εξέλιξη. Δεν πρόκειται βέβαια για την απελευθέρωσή τους από τον ...τουρκικό ζυγό, αλλά για την κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα τους, για την μετατροπή ?όσων εκτάσεων ξέφυγαν από την επέλαση του ρίαλ εστέιτ? σε πράσινη όαση μέσα στην απέραντη τσιμεντούπολη.

Την περίοδο αυτή δικάζεται σε δεύτερο βαθμό αγωγή του ελληνικού Δημοσίου κατά ιδιωτικής εταιρείας, με σκοπό να αναγνωριστεί η κυριότητα του ελληνικού Δημοσίου σε έκταση 300 στρεμμάτων, που βρίσκονται πάνω από το Δήμο Παλαιού Ψυχικού. Τα 200 περίπου απ? αυτά έχουν ανακηρυχθεί αναδασωτέα, με απόφαση που έχει γίνει τελεσίδικη. Η αναδάσωση της περιοχής είναι υποχρεωτική και πρέπει να γίνει άμεσα, άσχετα με τον ιδιοκτησιακό χαρακτήρα της έκτασης. Κι όμως τα έργα καθυστερούν, ενισχύοντας τις ανησυχίες των κατοίκων, που είδαν για δεκαετίες μια σειρά κρατικές υπηρεσίες να κάνουν «τα στραβά μάτια» σε βολικές παρανομίες υμετέρων, έτσι ώστε «τσιμέντο να γίνει».



Yστερα από την καταστροφή στην Πάρνηθα, τις πυρκαγιές σε Πεντέλη και Υμηττό, η σωτηρία των ορεινών όγκων του λεκανοπεδίου που απέμειναν και η αναδάσωσή τους δεν μπορεί παρά να αποτελούν πρώτο πολιτικό ζήτημα για την κυβέρνηση. Αν το ΥΠΕΧΩΔΕ θέλει να αποδείξει ότι είναι και υπουργείο Περιβάλλοντος, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν!






«Εχουμε ανάγκη αυτά τα στρέμματα δάσους, όχι μόνο για εμάς, αλλά για όλη την Αθήνα», λέει στην «Κ» ο κ. Κωνσταντίνος Βεζυργιάννης, πρόεδρος του Συλλόγου Περιβαλλοντικής Προστασίας του Ψυχικού. «Το Ψυχικό κινδυνεύει να γίνει από κηπούπολη ...τσιμεντούπολη. Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι εφιαλτική. Μονοκατοικίες γκρεμίζονται, τα Τουρκοβούνια χτίζονται, οι κοινόχρηστοι χώροι μειώνονται. Η μόνη ελπίδα που μας απέμεινε είναι η αναδάσωση των 204 στρεμμάτων. Επιτέλους, να αναλάβει πρωτοβουλία το αρμόδιο Υπουργείο άμεσα», συμπληρώνει.



«Η περιοχή των Τουρκοβουνίων αποτελούσε μετά την απελευθέρωση δημόσια και δασική έκταση στο σύνολό της», τονίζει στην «Κ» ο κ. Ελευθέριος Φραγκιουδάκης, πρώην Διευθυντής της Δασικής Υπηρεσίας. «Οπως έχει προκύψει από ενδελεχή έρευνα που έκανα, τα Τουρκοβούνια ανήκαν στο Οθωμανικό κράτος (εξού και το όνομά τους) και μετά την απελευθέρωση και τη συνθήκη της Κωνσταντινούπολης πέρασαν σαν σύνολο από το Τουρκικό στο ελληνικό Δημόσιο. Παρόλα αυτά διάφοροι ιδιώτες παρουσίασαν πλαστούς τίτλους ιδιοκτησίας, με σκοπό την πώληση μεγάλων κομματιών γης στην ευρύτερη περιοχή, κάτι που τελικά κατάφεραν σε σημαντικό βαθμό».






Η εταιρεία Κέκροψ Α.Ε., η οποία δημιούργησε το τότε προάστιο του Ψυχικού (την δεκαετία του 1920) ύστερα από σχετική σύμβαση με το Δήμο Αθηναίων, επιμένει ότι τα 300 στρέμματα βρίσκονται στην ιδιοκτησία της. Ο κ. Δημήτρης Κηλαϊδίτης, γενικός διευθυντής της «Κέκροψ», λέει στην «Κ» ότι «επί της αγωγής του δημοσίου, μετά από την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, εκδόθηκε η υπ? αριθ. 5722/1997 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δικαίωσε πλήρως την εταιρεία μας και απέρριψε με πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία στο σύνολό της την ως άνω διεκδικητική αγωγή του ελληνικού Δημοσίου». Την πιο πάνω απόφαση προσέβαλε το ελληνικό Δημόσιο στο Εφετείο Αθηνών.



Από τη μεριά του κράτους εμφανίστηκαν ?για μια ακόμα φορά? αντιφατικές ενέργειες, που σε κάθε περίπτωση υπονομεύουν την καλώς εννοούμενη προστασία των δημοσίων συμφερόντων, αποκτώντας σκανδαλώδεις διαστάσεις. Για παράδειγμα, λίγο πριν καταθέσει το Δημόσιο ?μέσω του υπουργείου Οικονομικών? αγωγή για τα 300 στρέμματα, οι υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ ενέκριναν το ρυμοτομικό σχέδιο του Ψυχικού, το οποίο επεκτεινόταν (περιέργως πώς) και σε χώρο, που το Δημόσιο θεωρεί ιδιοκτησία του...



Με το ίδιο ρυμοτομικό (το οποίο ονομάστηκε τροποποίηση και όχι επέκταση) τα οικοδομικά τετράγωνα σχεδόν διπλασιάστηκαν σε σχέση τον αρχικό οικισμό, ενώ οι οικοδομές σκαρφάλωσαν στο βουνό. Μάλιστα, ο κ. Φραγκουδάκης, ως διευθυντής τότε της Δασικής Υπηρεσίας, κατέθεσε σε σχετικό δικαστήριο πέρσι ότι με το ρυμοτομικό του 1988 «έγινε και επέκταση σε βάρος αναδασωτέων εκτάσεων», ενώ υπογράμμισε ότι «το σχέδιο είναι άκυρο, καθόσον δεν προσυπογράφηκε από τον υπουργό Γεωργίας»!



Το αλαλούμ συνεχίστηκε και μετά, αποδεικνύοντας όχι τόσο την παράνοια της γραφειοκρατίας, αλλά τα πολλαπλά παράθυρα που υπάρχουν για να γίνονται οι «δουλειές». Ετσι, τμήματα της περιοχής που διεκδικεί το Δημόσιο, χτίστηκαν, με την Πολεοδομία να χορηγεί κανονικά οικοδομικές άδειες, παρά την αγωγή του Δημοσίου! Επίσης, εντύπωση προκάλεσε η μεταφορά το 2004 των υποθέσεων του Ψυχικού στο άμισθο υποθηκοφυλάκειο Παπάγου, από το υποθηκοφυλάκειο Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να «χάνονται» κάπου στο δρόμο οι απαιτήσεις του Δημοσίου και να γίνονται κανονικά οι μετεγγραφές!






Είναι χαρακτηριστικό ότι το Νομικό Συμβούλιο του κράτους υποχρεώθηκε να στείλει έγγραφο προς την Διεύθυνση Πολεοδομίας του Ανατολικού Τομέως Αθηνών (Αγία Παρασκευή), την οποία καλεί να ανακαλέσει «διοικητική πράξη (οικοδομική άδεια)» σε ακίνητο που αναφέρεται ότι «ανήκει στην κυριότητα του ελληνικού Δημοσίου»! Η θέση της Πολεοδομίας είναι ότι «η οικοδομική άδεια ως διοικητική πράξη δεν αποτελεί τίτλο κυριότητας και γι? αυτό μπορεί να χορηγηθεί»! Από πότε, δηλαδή, μπορείς να χτίσεις κάπου χωρίς να αποδείξεις ότι είναι δική σου η έκταση;



Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, θα ήταν ίσως πολυτέλεια να περιμένει κανείς ότι τα κτίρια που χτίστηκαν στη συγκεκριμένη έκταση θα τηρούσαν τις πολεοδομικές διατάξεις. Στην περιοχή έχουν σηκωθεί οικοδομές πέντε και έξι ορόφων, ενώ το ανώτατο ύψος για την περιοχή προβλέπεται 7,5 μέτρα. Αντί για κηπούπολη, κρεμαστοί κήποι τσιμέντου...






Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Δήμος του Ψυχικού απειλείται να χάσει έξι χώρους (συνολικά 20 στρεμμάτων περίπου), οι οποίοι είχαν χαρακτηριστεί ως κοινόχρηστο πράσινο στο ρυμοτομικό του 1988. Δέκα χρόνια αργότερα η Κέκροψ Α.Ε. ζήτησε την άρση απαλλοτρίωσης των συγκεκριμένων χώρων, με το αιτιολογικό της μη καταβολής αποζημίωσης. Η εταιρεία στη συνέχεια κινήθηκε δικαστικά και διεκδικεί την οικιστική τους αξιοποίηση. Σήμερα, για δύο οικοδομικά τετράγωνα έχει βγει απόφαση του Διοικητικού Εφετείου θετική για την εταιρεία. Μάλιστα, ο Νομάρχης Αθηνών έσπευσε να εκδώσει όρους δόμησης.



Η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, κ. Ράπτη, είπε στην «Κ» ότι «η υπόθεση δεν έχει κλείσει. Πρόκειται για σημαντικούς ελεύθερους χώρους. Αλλοι έχουν φυτευθεί (όπως το Αλσος Αμαδρυάδων), άλλοι βρίσκονται δίπλα στις περιοχές που πρόκειται να αναδασωθούν», ενώ σημείωσε ότι «η Κέκροψ Α.Ε. έχει καταλάβει και μετατρέψει σε γραφεία της το παλιό κτίριο της Ηλεκτροπαραγωγής, που ανήκει στους κοινόχρηστους χώρους».



Ας σημειωθεί ότι σε παλιότερες αποφάσεις του, ο δήμος αναφέρει ότι η εταιρεία «οφείλει» περίπου 115 στρέμματα κοινόχρηστων χώρων με βάση την αρχική σύμβαση. «Το έλλειμμα των 115 στρεμμάτων κοινοχρήστων χώρων εξακολουθεί να υπάρχει, λόγω της μη υλοποίησης της σύμβασης του 1924», υπογραμμίζει ο κ. Βεζυργιάννης. Ο κ. Κηλαϊδίτης χαρακτήρισε «παντελώς αστήριχτους» τους ισχυρισμούς αυτούς. Η κ. Ράπτη επιβεβαίωσε το έλλειμμα αυτό, αλλά εξέφρασε την αδυναμία του δήμου να βρει τρόπο αναπλήρωσης της απώλειας. Το σίγουρο είναι ότι η Αθήνα δεν έχει περιθώριο για απώλειες ελεύθερων χώρων...






Τι θα λέγατε εάν μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα μικρό «Πεδίον του Αρεως» στα Τουρκοβούνια; Κι όμως αυτό είναι ρεαλιστικό, ειδικά μετά την τελεσίδικη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, πέρυσι τον Οκτώβριο, για την αναδάσωση των 204 στρεμμάτων, κυρίως σε περιοχή λατομείου πάνω από το Ψυχικό (το Πεδίο του Αρεως είναι περίπου 300 στρέμματα). Το ΣτΕ απέρριψε την προσφυγή της «Κέκροψ», με την οποία η εταιρεία ζητούσε την ακύρωση της σχετικής απόφασης του Περιφερειάρχη Αττικής το 1998.



Κι όμως, ένα χρόνο μετά, δεν έχει ξεκινήσει σχεδόν τίποτα για την υλοποίηση της αναδάσωσης. Οι ανησυχίες των κατοίκων είναι βάσιμες. Η πρώτη αναδάσωση των Τουρκοβουνίων εξαγγέλθηκε το ..1915. Η δεύτερη το 1934. Δεν προχώρησαν, λόγω και των δύσκολων εποχών για τη χώρα. Από τότε στα Τουρκοβούνια «φυτρώνουν» μόνο μεζονέτες...



Τον Φεβρουάριο του 1999 η Διεύθυνση Αναδασώσεων Αττικής απαντούσε σε έρευνα της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών για το θέμα ότι «η μελέτη αναδάσωσης της συγκεκριμένης περιοχής συντάσσεται ήδη και εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό». Σήμερα, οκτώ και πλέον χρόνια μετά βρισκόμαστε ακόμα στο στάδιο της ...μελέτης.



«Πριν από την αναδάσωση πρέπει να πραγματοποιηθεί η αποκατάσταση του αναγλύφου», μας είπε η κ. Ειρήνη Κατσαρού, δήμαρχος Ψυχικού. «Καθώς όμως πρόκειται να αποκατασταθούν και να αναδασωθούν δύο γειτονικοί χώροι, στο Ψυχικό και στο Γαλάτσι, αποφασίσαμε να συνεργαστούμε οι δύο δήμοι. Την ευθύνη έχει ο Οργανισμός Αθήνας. Πρέπει να γίνει μελέτη για την αποκατάσταση του λατομικού χώρου, να υπογραφεί σύμβαση με τεχνική εταιρεία και να ξεκινήσει η διαδικασία, ύστερα από έγκριση του Οργανισμού της Αθήνας και του Δασαρχείου Πεντέλης». Ανεξάρτητα από προθέσεις μοιάζει με συνταγή ...καθυστέρησης. «Σήμερα, δεν υπάρχει περιθώριο να χάσουμε ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο πρασίνου», λέει στην «Κ» ο κ. Γιάννης Πολύζος, αντιπρύτανης του Μετσοβείου Πολυτεχνείου. «Από ένα χώρο υψηλού πρασίνου 200 στρεμμάτων θα βελτιωθεί το μικροκλίμα των γειτονικών περιοχών».



Hμερομηνία δημοσίευσης: 07-10-07
Η Καθημερινή της Κυριακής