|
Επί ξύλου κρεμάμενοι οι εποχικοί πυροσβέστες |
|
|
|
29.03.08 |
|
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15322&m=A52&aa=2
Στον αέρα βρίσκονται για μία ακόμη χρονιά οι εποχικοί πυροσβέστες, αλλά και οι εθελοντικές ομάδες που σπεύδουν να συνδράμουν το έργο της πυρόσβεσης, όπου παρίσταται ανάγκη. Χωρίς εξοπλισμό και με ανύπαρκτη υποστήριξη από την πολιτεία, καλούνται να δώσουν για μία ακόμη φορά τη μάχη με τις φλόγες, λίγο πριν από την έναρξη της εφετινής αντιπυρικής περιόδου, η οποία ακόμη και από ανωτάτους αξιωματικούς της Πυροσβεστικής κρίνεται «ιδιαίτερα δύσκολη». «Κατεβαίνουμε στο πεδίο της φωτιάς κυριολεκτικά γυμνοί και ξυπόλυτοι» ξεσπά ο πρόεδρος της Ενωσης Εποχικών Δασοπυροσβεστών κ. Κ. Παπαντώνης. «Μόνο γάντια και άρβυλα καθώς και ζώνες μαζί με παγούρια θα πάρουμε έγκαιρα, όλος ο υπόλοιπος εξοπλισμός προβλέπεται να δοθεί μέχρι το τέλος της αντιπυρικής περιόδου. Τι να τον κάνουμε τότε;» αναρωτιέται ο κ. Παπαντώνης και συμπληρώνει: «Αλλά και αυτά που μας δίνουν δεν επαρκούν. Είμαστε 5.500 πανελλαδικά και θα παραλάβουμε 2.000 αρβύλες». Την ίδια στιγμή, απουσιάζει πλήρως οποιαδήποτε πρόβλεψη κονδυλίου για τη συντήρηση των δασικών δρόμων και των πυροφυλακείων. Ζούμε ξανά το έργο της περσινής περιόδου, προειδοποιούν οι δασοπυροσβέστες.
«Οι περισσότεροι από εμάς βοηθάμε, όποτε
μας επιτρέπεται, την Πυροσβεστική εδώ και επτά ή οχτώ χρόνια, αλλά δεν
έχουν φροντίσει ούτε μία στολή να μας χορηγήσουν όλα αυτά τα χρόνια»
σημειώνει από την πλευρά του ο πρόεδρος των εθελοντών πυροσβεστών της
Πυροσβεστικής στην Αττική κ. Δ. Ζέρβας. Στην παρούσα φάση οι εθελοντές
της συγκεκριμένης ομάδας αποτελούν μία δύναμη 2.500 ανδρών, η οποία
συνήθως παραμένει αδρανής, καθώς «λίγοι είναι οι επικεφαλής αξιωματικοί
που δέχονται να μας αξιοποιήσουν μπροστά σε μία πυρκαϊά» τονίζει ο κ.
Ζέρβας. Ο λόγος; «Υπάρχει ευθυνοφοβία και δυσπιστία. Φοβούνται μπροστά
στο ενδεχόμενο κάποιου τραυματισμού μας, να αναλάβουν την ευθύνη ενός
απλού πολίτη, όπως φαινόμαστε στα δικά τους μάτια, αλλά και δύσκολα
αποδέχονται τις γνώσεις και την εμπειρία μας, πάνω στην αντιμετώπιση
των πυρκαϊών» λένε οι εθελοντές. «Το ορθότερο θα ήταν να υπήρχε ένας
μηχανισμός ελέγχου της ετοιμότητας και των επιχειρησιακών μας
δυνατοτήτων, όπως σε όλες τις χώρες της Ευρώπης όπου οι εθελοντές
αποτελούν αναλογικά τον πολυπληθέστερο επιχειρησιακό βραχίονα, ακόμη
και σε σχέση με τους μόνιμους επαγγελματίες» τονίζει ο κ. Ζέρβας.
Τη χρησιμότητα του εθελοντισμού τονίζουν πάντως και αξιωματικοί της
Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, οι οποίοι επικροτούν τη μεγιστοποίηση των
προσπαθειών εκπαίδευσης και ενημέρωσης και σε τοπικό επίπεδο. «Για μας
θα ήταν πολύτιμη η συνδρομή των ανθρώπων της υπαίθρου και σε εθελοντική
οργάνωση, υπό την αιγίδα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δυστυχώς όμως
ελάχιστα έχουν γίνει προς αυτή την κατεύθυνση» υποστηρίζει ο πρόεδρος
της Ενωσης Αξιωματικών της Πυροσβεστικής κ. Ι. Σταμούλης και
συμπληρώνει: «Και στο πεδίο των εποχικών, πέρα από τη συνεχή
επαγγελματική αβεβαιότητα την οποία βιώνουν, δεν φαίνεται να
διοχετεύονται κονδύλια για την οικονομική τους ενίσχυση στις αργίες και
στις λεγόμενες νυχτερινές βάρδιες, όπου ουσιαστικά ο εποχικός
σπρώχνεται να επιστρέψει σπίτι από το να παραμείνει στο πυροφυλακείο».
Η παρουσία εθελοντών ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Σταμούλη, να πρέπει να
γίνεται άκριτα στο πεδίο της μάχης. «Οφείλουμε να ιδρύσουμε ένα Κέντρο
ελέγχου και πιστοποίησης των διαφόρων εθελοντικών οργανώσεων,
προκειμένου η βοήθειά τους να είναι ουσιαστική και να μη δυσχεραίνεται
το έργο της πυρόσβεσης από την πιθανή ελλιπή κατάρτιση ή την έλλειψη
κατάλληλης ψυχολογικής και σωματικής προετοιμασίας, μπροστά σε μία
πύρινη λαίλαπα» σημειώνει ο κ. Σταμούλης.
Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Το ΒΗΜΑ, 30/03/2008
 (0) |
